ของใช้ในครัวครั้งแรก ซื้ออะไรก่อน-อะไรค่อยว่ากัน

ชุดอุปกรณ์ไม้ในครัววางคู่ผักสดหลากสี

จัดครัวใหม่ครั้งแรก ความรู้สึกหลักมักเหมือนยืนหน้าชั้นเครื่องครัวทั้งห้าง อะไรก็ดูจำเป็นไปหมด ทั้งที่ของกลุ่มเดิม ๆ หกอย่างเท่านั้นที่ต้องมีก่อนแตะเตา ส่วนที่เหลือรอดูพฤติกรรมตัวเองก่อนได้ทั้งหมด วิธีคิดนี้ช่วยประหยัดทั้งงบและพื้นที่ลิ้นชัก

กลุ่มแรก — มีก่อนแตะเตา

  • มีดคู่แฝด มีดโตหนึ่งเล่มสำหรับหั่นเนื้อ-ผัก กับมีดเล็กสำหรับปอกเปลือก แหลมคมสองเล่มทำงานได้มากกว่าชุดสิบเล่มที่คมไม่เท่ากัน
  • เขียงไม้หรือเขียงพลาสติกหนา หนึ่งแผ่นขนาดกำลังดี ระวังเขียงบาง ๆ งอบนกระดานเปียก
  • กระทะเคลือบไม่ติดหนึ่งใบ ขนาด 26-28 เซนติเมตร ครอบคลุมไข่เช้าถึงผัดเย็น
  • หม้อมีฝาหนึ่งใบ สำหรับต้ม นึ่งด้วยถ้ำพาย และหุงข้าวยามเครื่องหุงข้าวพัง
  • ทัพพี-ช้อนซ้อนแบบทนร้อน ซิลิโคนหรือไม้ อย่าใช้ช้อนเหล็กกับกระทะเคลือบ
  • ที่รองร้อนสองแผ่น ของราคาถูกที่กันโต๊ะไหม้และกันเราลืมว่าก้นหม้อร้อน

หกอย่างนี้เริ่มทำอาหารจริงจังได้แล้ว ตั้งแต่ข้าวผัดไปจนถึงแกงบวด

กลุ่มที่สอง — ใช้บ่อยจึงค่อยซื้อ

  • ตะกร้อทอดขนมหรือกระช้อน สำหรับคนทอดบ่อย
  • ที่ขูดผัก ที่หั่นฝอย ช่วยเวลาทำยำหรือสลัดบ่อย
  • ถ้วนผสมขนาดใหญ่หนึ่งใบ คนเครื่องแกง คลุกยำ หมักเนื้อ
  • ตวงน้ำมันแบบมีฝาพร้อมแปรง สำหรับคนทำอาหารย่างหรืออบบ่อย

สังเกตว่าลิสต์นี้ผูกกับพฤติกรรมการกินของบ้าน ทำยำบ่อยค่อยซื้อที่ขูด อบบ่อยค่อยซื้อถ้วนตวง การซื้อตามที่ใช้จริงลดกองของที่ซื้อแล้ววางนิ่งได้เยอะมาก

กลุ่มที่สาม — รอก่อน อย่าเพิ่งเชื่อโฆษณา

  • เครื่องเจียรไฟฟ้า มีดธรรมดาสองเล่มลับด้วยเหล็กลับเองได้นานกว่าจะถึงขั้นนี้
  • ชุดหม้อทองเหลืองเต็มชุด สวยแต่หนักลิ้นชัก ใช้จริงมักวนอยู่สองใบ
  • อุปกรณ์เฉพาะทางเมนูเดียว อย่างที่ปอกมะม่วง ที่ปั้นลูกชิ้น ซื้อเมื่อทำเมนูนั้นสัปดาห์ละครั้งจริง ๆ

วิธีตัดสินใจซื้อชิ้นต่อไป

อยู่กับครัวใหม่สองถึงสี่สัปดาห์ แล้วจดทุกครั้งที่รู้สึกว่า “เอ๊ะ ถ้ามีอันนี้จะง่ายกว่านี้” จบเดือนจะได้ลิสต์ที่แม่นกว่าโฆษณาเยอะ เพราะมาจากงานจริงในครัวของเรา ไม่ใช่ความอยากได้ตอนเดินห้าง และเมื่อซื้อแล้ว ของชิ้นนั้นจะถูกหยิบใช้จริง ไม่ใช่วางรับฝุ่น

สรุปสั้น ๆ

ครัวเริ่มต้นต้องการแค่มีดสองเล่ม เขียง กระทะหนึ่งใบ หม้อหนึ่งใบ อุปกรณ์ทนร้อน และที่รองร้อน ที่เหลือให้การใช้งานจริงเป็นคนสั่งซื้อ ครัวที่ดีไม่ได้วัดกันที่จำนวนของ แต่วัดที่ของทุกชิ้นถูกหยิบใช้

Comments

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *